کد خبر: ۶۴۶۴۱
تعداد نظرات: ۳ نظر
 
 

حکیم مهر: با نزدیک شدن به روزهای اعلام اسامی مجازین به انتخاب رشته در کنکور سراسری، اهمیت شناخت دانشگاه ها و رشته های تحصیلی بیش از پیش بیشتر می شود.

تاریخچه دانشگاه ارومیه

دانشگاه ارومیه به عنوان یک مرکز آموزش عالی در استان آذربایجان غربی ابتدا در قالب آموزشکده در یک باغ 15 هکتاری در مسیر جاده بند به ریاست آقای مهندس شیبانی در سال 1344 تاسیس گردید. در آن زمان تعداد اعضای هیأت علمی بسیار محدود بوده و در هر دوره تعداد 20 الی 30 نفر دانشجو برای آموزش در علوم کشاورزی پذیرفته و با درجه کاردانی فارغ التحصیل می شدند. دانشجویانی که مایل بودند می توانستند تا درجه کارشناسی در دانشکده کشاورزی کرج وابسته به دانشگاه تهران به تحصیلات خود ادامه دهند.

در سال 1348 موافقت نامه ای بین بنیاد خاور نزدیک و وزارت فرهنگ وقت جهت افزایش دوره دانشکده از دو سال به چهار سال به امضاء رسید و آقای دکتر جعفر راثی ریاست دانشکده را عهده دار شد. در این بین نمایندگان بنیاد خاور نزدیک تهیه کتب آموزشی به زبان انگلیسی و تجهیزات آزمایشگاهی برای دوره چهارساله دانشکده کشاورزی و دامپزشکی را به عهده گرفت.

گرایش‌های آموزشی شامل رشته های کشاورزی، دامپروری و اقتصاد خانه بود که با پایه گذاری پنج گروه آموزشی شامل علوم پایه، علوم گیاهی، علوم دامی، مهندسی کشاورزی و آموزش روستایی حمایت می شد. کتابخانه مرکزی دانشکده به سرعت با کتاب‌های منتخب تجهیز و تعداد دانشجویان جدیدالورود به 150 نفر در سال رسید.

در آغاز همکاری بنیاد خاور نزدیک با دانشکده کشاورزی و دامپروری، مزرعه وسیعی در نازلو واقع در حومه شهر ارومیه به وسعت 400 هکتار خریداری شد . پردیس نازلو در 11 کیلومتری مسیر جاده مرز سرو با ترکیه و با فاصله 19 کیلومتری از پردیس شهر قرار داشت. در ابتدا ساختمان های دامپروری جهت نگهداری گاو وگوسفند و ماکیان به منظور آموزش عملی دانشجویان و با سرپرستی متخصصین بنیاد خاور نزدیک احداث شد.

لازم به ذکر است که یک دانشکده پزشکی، 87 سال قبل از تاسیس آموزشکده کشاورزی ارومیه و 56 سال قبل از تاسیس دانشگاه تهران، در سال 1257 شمسی در محل باغ 15 هکتاری فوق الذکر، توسط یک ایرانی آمریکایی الاصل  بنیانگذاری شد. آقای دکتر ژوزف کاکران که خود متولد ارومیه بود، تحصیلات پزشکی را در نیویورک آمریکا گذرانده و سپس با مدرک دکترا به ارومیه بازگشت

دانشکده پزشکی ارومیه در طی پنج دوره پنج ساله و به مدت 27 سال فعالیت خود، جمعاٌ 26 پزشک ایرانی را تربیت و فارغ التحصیل نموده و تحویل جامعه آن روز داده است. بنا بر شواهد موجود، قبل از آن تاریخ، فقط سه پزشک در ارومیه مشغول طبابت بوده اند. هم‌اکنون یکی از نمونه های گواهینامه دو زبانه فارغ التحصیلی در سال 1277 که مظفرالدین شاه قاجار خود شخصاً همراه با دکتر کاکران امضا کرده و به فارغ التحصیلان اهداء نموده اند در این دانشگاه موجود می باشد. بدین ترتیب تاسیس آموزشکده کشاورزی ارومیه در سال 1344دقیقاً شصت سال بعد از تعطیلی دانشکده پزشکی ارومیه که به علت فوت دکتر کاکران پیش آمده.

به دنبال تاسیس دانشکده کشاورزی و دامپروری ارومیه، دانشکده های دامپزشکی و علوم در راستای توسعه کمی و کیفی دانشگاه در سال 1356 افتتاح شدند که منجر به تاسیس دانشگاه ارومیه گردید. پس از آن فعالیت گسترده ای برای توسعه پردیس نازلو به عمل آمد که به تدریج و به نوبت هر سه دانشکده فوق الذکر به پردیس نازلو انتقال یافتند.

منبع: خبرنامه دانشجویان ایران
 
انتشار یافته: ۳
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۱
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۰:۴۵ - ۱۴۰۰/۰۳/۱۸
0
0
از ..........ترین سیستم های آموزشی و هیئت علمی ممکن استفاده میکنن، زابل برید بهتر از این ........... هست
ناشناس
|
United Kingdom
|
۱۱:۵۳ - ۱۴۰۰/۰۳/۱۸
0
1
حیف که با توجه به امکانات بالای دانشکده دامپزشکی و حتی دارا بودن بیمارستان دامی از‌ لحاظ رسیدگی به دانشجو و علم آموزی در سطح خیلی پایینی قرار دارد و اساتید به جای اینکه با دانشجو همراهی کنند بیشتر وقتشان را در آزمایشگاه و دنبال مقاله درست کردن برای خود جهت ارتقای مرتبه شغلیشان هستند و هیچ توجهی به کار درمان که وظیفه اصلی دامپزشکی هست نمی پردازند
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۹:۰۶ - ۱۴۰۰/۰۳/۱۹
0
0
این دانشکده در انقلاب فرهنگی تعطیل شد و برای راه اندازی آن 2 نفر از اساتید علوم درمانگاهی اهواز
بنام دکتر علوی و دکتر نوری در سال 1366 به ارومیه آمدند و آنرا باز گشایی مجددنمودند.ریاست دانشگاه آقای دکتر رضوی که دامپزشک بودند خیلی مساعدت کردند. در آن زمان خبری از مجتمع نازلونبود و دانشکده در ساختمان کوچکی در دانشگاه در خیابان دانشکده قرار داشت.بیمارستانی در کار نبود یک اطاق کوچک را از اداره دامپزشکی گرفته بودند ودامدارنی که دام خودرا به اداره میآوردند توسط اساتید موردمعاینه و درمان قرار میگرفتند.رفتار و برخوردخوب بادامدران آنها را جذب کرده بود بطوریکه در ظرف چندماه از کثرت کیس وقت نهس کشیدن نداشتیم. یکروز یادم هست از ساعت 7 صبح تا 6 بعد از ظهر 65 کیس داشتیم.یادش بخیر تکنسینی داشتیم به اسم آقای مکعلی که بسیار ورزیده عمل مینمود.میدانید در این 1 اطاق محقر چهکسانی آموزش دیدند؟. دکتر نقده،علیدادی،بدیعی ، سرداری، آزاد، ماهان،آین و خیلی کسان دیگر که هر کدامشان بعد از کلینیسن های به نام گردیدند.آنوقت بقدری انگیزه وجود داشت که بچه در شب اساتید اهوازی را برای بحث در باره کیسها به خوابگاه میکشاندند. چرا اکنون با این همه آزمایشگاه و ساختمانهای عریض و طویل و گذشت زمان اینهمه گریز و شکایت از کمکاری اساتید وجود دارد؟.
یادش بخیر
ورودی67
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
ادامه