در بحث روابط خارج از چارچوب خانواده (یعنی آقایی همسر و فرزند دارد ولی به فکر رابطه با یک همسر موقت نیز هست) توصیه اول همان Abstinence یا خودداری است. افراد باید با تکیه بر مبانی دینی و اعتقادی مستحکم اسلامی آن‌قدر اعتماد به نفس و خودکارآمدی خود را تقویت کنند و افزایش دهند که اصلا هیچ‌وقت در مسیر روابط خارج از خانواده قدم نگذارند. این توصیه اول با دین و شرع و فرهنگ جامعه ما همخوانی کامل دارد. یک زوج باید آن‌قدر از نظر فکری و شخصیتی به درجه تکامل رسیده باشند که هرگز فکر روابط جنسی خارج از خانواده را از سر نگذارنند. در همان توصیه‌های ABC و قدم به قدم بعد از خودداری به B می‌رسیم یعنی be faithful است، یعنی آدم باید با خانواده خود صادق باشد و علاوه بر پایبندی به خانواده در چارچوب خانواده رفتار کند. صداقت نیز یک سرمایه بسیار گرانقدر معنوی است که در دین مبین اسلام و به ویژه در ارتباط با خانواده همواره مورد تاکید قرار گرفته است. این سرمایه معنوی در خانواده از والدین به فرزندان منتقل شده و بنابراین می‌تواند استحکام خانواده‌های فرزندان را نیز به ارمغان آورد. اگر کسی نتوانست A و B را به درستی پشت سر بگذارد و متاسفانه در آنها ناموفق بود مقصود از C همان استفاده از کاندوم است. اگر این فکر از سر همسر خارج نشد حتی اگر به فکر ازدواج موقت افتاد، تنها انتخابی که باقی می‌ماند، کاندوم است و نه هیچ روش دیگری چون متاسفانه در این افراد دغدغه فقط پیشگیری از بارداری ناخواسته و پرخطر نیست بلکه خطر بسیار مهمی که در کنار این دو خطر وجود دارد، بیماری‌هایی هست که می‌تواند از طریق روابط جنسی خارج از خانواده منتقل شود. شاید مشهورترین این بیماری‌ها انتقال HIV و ویروس ایدز است که در طول زمان می‌تواند فرد را به ایدز مبتلا کند که متاسفانه پس از گذشت سال‌ها از پیدایش این بیماری هنوز علم نتوانسته درمان قاطعی برای آن پیدا کند و هر اقدامی که در دنیا صورت می‌گیرد، تنها درمان نگه‌دارنده است و می‌تواند کمی طول عمر زندگی فرد را بیشتر کند. داشتن روابط قانونی و شرعی می‌تواند برای همه تضمین‌کننده سلامت آنها باشد.