کد خبر: ۶۰۰۱۴
تعداد نظرات: ۳۹ نظر
گاهنامه علمی-تخصصی نوین وت منتشر کرد:
دکتر افتخاری دانش‌آموخته دکترای حرفه‌ای دانشگاه ارومیه سراسری سال ۱۳۸۶ و دکتری تخصصی بیماری‌های داخلی دام‌های بزرگ دانشگاه تهران ورودی سال ۱۳۸۸ می‌باشند ...
 

گفت‌وگو با دکتر زهره افتخاری، عضو هیئت علمی و رئیس واحد آزمون حیوانی انستیتو پاستور ایران

«باید به رشته خودمان افتخار کنیم»

مصاحبه: رامینا خدادادیان، دانشجوی دکترای عمومی دامپزشکی

گاهنامه علمی-تخصصی نوین وت

سال دوم/ شماره اول/ مرداد ۱۳۹۹

هر ساله شاهد زایمان‌های زودرس هستیم که در اکثر موارد نوزادان سورفاکتانت لازم برای عملکرد طبیعی ریه را ندارند. به همت بانوی دامپزشک خانم دکتر افتخاری و همکاران، ایران توانست این دارو را تولید کند و چند ماه پیش داروی ایرانی «برکسورف» برای درمان بیماری زجر تنفسی نوزادان رونمایی شد. در خدمت سرکار خانم دکتر افتخاری در مجتمع تولیدی تحقیقاتی انستیتو پاستور ایران هستیم.

خانم دکتر، با سلام و تشکر از وقتی که در اختیار ما قرار داده‌اید. در ابتدا لطفا خودتان را بیشتر معرفی بفرمایید.

با سلام به شما. من زهره افتخاری، دانش‌آموخته دکترای حرفه‌ای دانشگاه ارومیه سراسری سال ۱۳۸۶ و دکتری تخصصی داخلی دام بزرگ دانشگاه تهران ورودی سال ۱۳۸۸ هستم. بعد از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه تهران از سال ۱۳۹۲ به مدت یک سال و نیم دوره پسادکتری خودم را با حمایت بنیاد ملی نخبگان در پژوهشگاه زیست‌فناوری دانشگاه تهران زیر نظر جناب آقای دکتر محمدرضا مخبر دزفولی که استاد راهنمای من برای دوره تخصص هم بودند، گذراندم و هم‌اکنون نیز به عنوان عضو هیئت علمی و رئیس واحد آزمون‌های حیوانی در انستیتو پاستور ایران مشغول به خدمت هستم.

خانم دکتر، چطور شد که شما این رشته را برای تخصص خود انتخاب کردید؟

به واسطه این که در دوره عمومی در دانشگاه ارومیه مشغول تحصیل بودم و اغلب دانشجویان در این دانشگاه گرایش به داخلی دام بزرگ، جراحی و یا علوم پایه دارند. بنده نیز تمایل داشتم در صورت ادامه تحصیل در رشته‌های مرتبط مشغول به تحقیق شوم. نمراتم در دروس انگل‌شناسی بسیار عالی بودند و الان هم بعد از گذشت چند سال هنوز مشخصات و ویژگی‌های بیشتر انگل‌ها در خاطرم هست که این به خاطر تدریس فوق‌العاده استاد گرانقدرم خانم دکتر نائم و دیگر اساتید محترم در دانشگاه ارومیه بود که جا دارد همین جا از آن عزیزان یاد و قدردانی نمایم.

علی‌رغم علاقه به جراحی و بیماری‌های داخلی دام بزرگ، به دلیل تشویق اساتید و دوستان مبنی بر ادامه تحصیل در رشته‌های علوم پایه که بیشتر برای خانم‌ها مناسب می‌دانستند، تصمیم گرفتم برای تخصص انگل‌شناسی بخوانم. کتاب‌هایی که نیاز بود را تهیه کردم و شروع کردم. بعد از ۴-۵ ماه متوجه شدم که با این رشته اغنا نمی‌شوم، بنابراین همه کتاب‌های مربوط به انگل را کنار گذاشتم و تصمیم گرفتم برای تخصص بیماری‌های داخلی دام بزرگ بخوانم، چون می‌دانستم این رشته وسیع است و من خسته نمی‌شوم و از لحاظ علمی نیز اغنا می‌شوم.

چیزی که جالب بود این که من از هیچ جزوه‌ای برای قبولی در تخصص استفاده نکردم و شروع به تهیه کتاب های رفرانسی مثل large animal internal medicine  و veterinary medicine و large animal internal medicine را به صورت offset کردم. آن زمان بود که از خواندن لذت می بردم. بعد از مطالعه، با همسرم که ایشان نیز دامپزشک هستند، دوره می‌کردیم.

بعد از قبولی در آزمون زبان و کتبی، برای مصاحبه رفتم. روز مصاحبه، تنها خانمی که متقاضی بود، من بودم. با توجه به اینکه یک سال قبل از من هم «خانم دکتر برادران» وارد این رشته برای تخصص شده بودند، تعدادی از اساتید نظرشان مثبت بود و تعدادی هم گفتند که این تخصص برای خانم‌ها کار سختی است. در نهایت بعد از اعلام نتایج مشخص شد که قبول شدم و در این رشته مشغول به تحصیل شدم.

قضیه تولید داروی ارزشمند «برکسورف» در ایران چیست؟ چطور شد که این پروژه شروع شد؟

از زمان دبیرستان من به رشته داروسازی و کارهای مربوط به دارو علاقه زیادی داشتم که متاسفانه به خاطر دوری راه، خانواده به من اجازه ندادند که در این رشته تحصیل کنم، اما علاقه به این رشته همیشه در ذهنم باقی مانده بود. ما در ترم اول دوره تخصص با آقای دکتر مخبر دزفولی درس بیماری‌های قلب و عروق و تنفس را داشتیم. علاقه خودم به قلب و عروق و تنفس و از طرفی به داروسازی باعث شد که تصمیم گرفتم پایان‌نامه من هم در این رابطه باشد. همان ترم اول رفتم خدمت استاد گرامی دکتر مخبر دزفولی و از ایشان خواستم که استاد راهنمای من باشند. اول آقای دکتر تعجب کردند و گفتند که الان زود است، ولی من درباره علاقه خودم در این زمینه توضیح دادم و آقای دکتر فرمودند که موضوع و زمینه علاقه‌مندی خودم را انتخاب کنم. به ایشان گفتم که تمایل دارم یک موضوع مشترک بین پزشکی و دامپزشکی باشد. خیلی استقبال کردند و لطف کردند موضوع «سورفاکتانت» را مطرح فرمودند. بعد از مطالعاتم در زمینه سورفاکتانت که حدود دو هفته طول کشید، تقریبا کار شروع شد. هر جا به مشکلی بر می‌خوردیم، کمک‌های علمی و حمایت‌های استاد گرامی دکتر مخبر دزفولی راه را برای ما باز می‌کرد و به جرأت می‌توانم بگویم که بدون حضور استاد گرامی دکتر مخبر دزفولی این پروژه هیچ وقت به نتیجه نمی‌رسید و دارو تولید نمی‌شد.

در طول پروژه آقای دکتر اسدی، مدرس بیوشیمی دانشکده اجازه دادند من بروم و در آزمایشگاه بیوشیمی مستقر بشوم. به همراه دیگر افرادی که با هم این کار را شروع کردیم، جلسات هفتگی با استاد گرامی دکتر مخبر دزفولی داشتیم و ایشان راهنمایی علمی می‌کردند و راهکارهای علمی و عملیاتی می‌دادند. بعضی شب‌ها با اینکه متاهل بودم، ساعت ۱۲ شب کارم تمام می‌شد. پروژه سختی بود ولی به لطف خدا نتیجه داد.

اواخر سال ۱۳۹۳ بود که به عنوان هیئت علمی در پاستور مشغول به کار شدم. بعد از اتمام دوره پسادکتری تقریباً کار دارو تمام شده بود و تصمیم گرفته شد که دانش فنی ما به صنعت منتقل شود. بعد از یک‌سال و نیم جلسات مکرر، در شرکت تکزیما البرز دارو مستقر شدیم و دانش فنی منتقل شد. تمام تست‌های کنترل کیفی محصول با تایید سازمان غذا و دارو انجام و تست‌های حیوانی با کمک دانشکده فیزیولوژی علوم پزشکی دانشگاه شیراز انجام شد . همچنین clinical trial  در سه مرکز نوزادان در تهران انجام گرفت. با اینکه سازمان غذا و دارو به دلیل بیوسیمیلار بودن دارو الزامی به  clinical trialنداشت ولی برای اطمینان خودمان این کار را انجام دادیم تا با اطمینان بیشتری این دارو را وارد بازار کنیم. خوشبختانه نظر هر سه مرکز مساعد بود و انجمن نوزادان ایران رونوشت تاییدیه دارو را خدمت سازمان غذا و دارو ارسال کرده بودند. در نهایت دارو از آذر سال 1397 وارد بازار شد و مراسم رونمایی از دارو هم در ۳ شهریور ۱۳۹۸ با حضور مسئولان کشوری برگزار شد.

در حال حاضر این دارو صادرات دارد؟

فعلا خیر. چون صادرات همانطور که می‌دانید شرایط خاصی مثل بازدید از سایت و بررسی‌های لازم را می‌طلبد. ولی الان تا آنجایی که من می‌دانم حدود ۱۱ کشور به شرکت درخواست دادند.

متاسفانه عموم دانشجویان موفقیت را تنها منوط به حضور در بهترین دانشگاه‌ها می‌دانند. نظر شما در این باره چیست؟

چیزی که دانشجوی خوب پرورش می‌هد، اساتید خوب و امکانات خوب است. شما وقتی در یک دانشگاه معتبر مانند داننشگاه تهران قرار می‌گیرید، افرادی که با آنها سر و کار دارید افراد متخصص هستند. همانطور که اگر من با آقای دکتر مخبر آشنا نمی‌شدم، هیچ‌وقت این اتفاق در زندگی من نمی‌افتاد. برای خود من نوع دانشگاه، موضوع پایان‌نامه و اینکه چه کسی استاد راهنما باشد خیلی مهم هست و باید استاد راهنما دانشجو را بشناسد و بتواند به سمت هدفش سوق دهد، اما توجه داشته باشیم که الزاما همه افراد موفق از بهترین دانشگاه‌ها فارغ‌التحصیل نشدند. در حال حاضر افراد بزرگ و متخصصی در دیگر دانشگاه‌های کشور هستند که من در کنگره‌ها با آنها آشنا شدم و می‌بینم که در حال اجرای کارهایی ارزشمند هستند و حتی در جاهایی با تکنولوژی بالا و کارهای مهم از دید پنهان ماندند.

چیز دیگری که خیلی مهم است، جو موجود در محیطی است که حضور داریم. به عنوان مثال خود من از وقتی که در محیط پاستور قرار گرفتم، احساس می‌کنم در زمینه‌های مختلف پیشرفت می‌کنم و وجود همکارهای متخصص به من انگیزه می‌دهد و برای من به عنوان یک موتور محرک است. اما این جو خوب می‌تواند هر جایی باشد، چه در یک دانشگاه عادی، چه در بهترین دانشگاه‌های کشور. علاوه بر آن فرد هم خیلی مهم است که می‌خواهد پیشرفت کند و یا نه؟

تفکر عموم درباره رشته‌ی تخصص شما این است که این رشته برای خانم‌ها مناسب نیست، اما بعضی افراد پا را فراتر گذاشته و می‌گویند دامپزشکی مناسب خانم‌ها نیست. نظر شما در این باره چیست؟

واقع‌بینانه بگویم فیلد ما برای خانم‌ها و آقایان فرسایشی است. شرایط در مقایسه با دام کوچک بسیار متفاوت است. در فیلد دام کوچک تقریبا مانند انسان است؛ شما در کلینیک هستید، بیمار برای درمان می‌آید، ولی در دام بزرگ خیر؛ شما باید برای درمان دام بروید. در همکارانمان شاهد این هستیم که بعد از ۱۰ سال دیگر نمی‌توانند مانند قبل ویزیت انجام دهند.

هرکس باید بداند که می‌خواهد چه کار کند. همانطور که می‌دانید بیشتر بیماری‌های دامی به صورت «زئونوز» است، یعنی مشترک با انسان است. در این میان واکسن‌های زیادی داریم و واکسن‌های بیشتری هم می‌خواهیم. من با پایان‌نامه خودم می‌خواستم این را به همه ثابت کنم که الزاماً نیازی نیست درباره جابه‌جایی شیردان یا پنومونی ریه و... کار انجام شود. چه ایرادی دارد که روی واکسن‌های جدید کار شود، روی بیماری‌هایی که ما با آنها معضل داریم برای پیدا کردن درمان یا تقویت کردن درمان.

باید کارهای جدیدی در این زمینه صورت بگیرد. ما فرآورده‌های زیادی داریم که از دام تهیه می‌شود. الزاما اینگونه نیست کسی که این تخصص را دارد به سمت طبابت برود. ما واقعا به این ارتباط پزشکی با دامپزشکی نیاز داریم. چیزی که ما فکر می‌کنیم این است که دامپزشکان در زمینه‌های جدید خیلی شناخته شده نیستند، ولی این‌طور نیست. الان در همین انستیتو پاستور ما دامپزشکان زیادی داریم. مثلا در بخش آزمون‌های حیوانی ۴ دامپزشک داریم؛ در بخش واکسن‌های ویروسی هاری که واکسن هاری را تولید می‌کنند، زیر نظر دامپزشکان است. در موسسه رازی همکاران دامپزشک از بنیان‌های اساسی هستند و در دانشکده‌های دامپزشکی امروزه اتفاقات خوبی را شاهد هستیم. از خودمان باید شروع کنیم و به رشته خودمان افتخار بکنیم؛ در اینصورت هجمه‌ها به این رشته کمتر می‌شود.

توصیه شما به کسانی که ایده‌هایی دارند چیست و این افراد به چه کسانی می‌توانند مراجعه بکنند؟

اگر دانشجو هستند، بروند با اساتیدی که تمایل دارند با دانشجویان کار بکنند، صحبت بکنند. بروند در طرح‌های تحقیقاتی آنها کمک بکنند؛ بدون اینکه فعلا انتظار خاصی داشته باشند. شما تا کمک نکنید و شناخته نشوید، اتفاق خاصی برایتان نمی‌افتد. بعد از آن در قالب پایان‌نامه می‌توانند ایده خودشان را ارائه بدهند. از استاد خودشان بخواهند که به ایده شکل بدهد و آن را اصلاح بکند. گاهی اوقات ممکن است ایده‌ای باشد که اصلا در ایران انجام آن غیرممکن باشد. گاهی اوقات هزینه انجام آن از عهده دانشجو و در قالب پایان‌نامه خارج است. در این صورت باید ابتدا روی پایان‌نامه کار شود و بعدا آن ایده به عنوان کار تحقیقاتی انجام شود. مراکزی هم وجود دارد که حمایت می‌کنند، مثل صندوق حمایت از پژوهشگران، نیماد، ستاد توسعه زیست‌فناوری و ...

در راه تحقیق و پژوهش چه کسانی الگوی شما بودند و چه چیزهایی باعث می‌شد که شما دلسرد نشوید و به راهتان ادامه دهید؟

همان‌گونه که پیشتر گفتم، اولین و مهمترین الگو و انگیزه‌دهنده به من استاد راهنمای من جناب آقای دکتر مخبر دزفولی بودند که هر جایی که من می‌گفتم که نمی‌شود، ایشان می‌گفتند باید بشود. هر جایی می‌گفتم جواب نگرفتیم، می‌گفتند جواب می‌گیریم.

اواخر دوره پسادکتری در دوره بارداری بودم و وقتی دخترم فقط ۲ ماه داشت، برای او پرستار گرفتم و خودم به پروژه برگشتم. خاطرم هست یک بار به خاطر تاخیر چند دقیقه‌ای در دانشکده داروسازی در حال دویدن بودم که دکتر حاج آخوندی استاد مشاورم من را صدا زدند و بعد از پرسیدن ماجرا گفتند که اگر این دارو تولید شود و جان یک بچه را نجات دهد، شما هم دنیا را دارید هم آخرت را. اینها به من انگیزه می‌داد. بعد از هماهنگی هایی که با خانم دکتر نیلی رئیس NICU  (بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان) بیمارستان امام خمینی صورت گرفت، من حدودا ۶ ماه به بخش NICU  بیمارستان امام خمینی رفتم؛ بچه‌هایی که از این دارو استفاده می‌کردند را دیدم و ضرورت تولید این دارو را متوجه شدم و عزم بنده به عنوان موضوع پایان‌نامه و استاد گرامی‌ام جناب آقای دکتر محمدرضا مخبر دزفولی و سایر همکاران راسخ‌تر شد تا این دارو در ایران تولید شود. مواقعی بود که تا هفت ماه جواب نمی‌گرفتیم و کاملا احساس شکست می‌کردم ولی خب خدا خیلی کمک کرد و بدون آقای دکتر مخبر واقعا این کار انجام نمی‌شد و ایشان تمام و کمال حمایت کردند. خانواده‌ام کمک کردند و همسرم جناب آقای دکتر جلوداری واقعا کمک خیلی زیادی کرد.

دیگر افرادی که در پروژه بودند، آقای دکتر مهبودی رئیس هیئت مدیره شرکت تکزیما که پای کار ایستادند، مهندس عاصمی‌نیا، دکتر وزیری، دکتر دهقان و...؛ همه اینها دست به دست هم داد و منجر به تولید این دارو شد.

نظر شما درباره استارتاپ‌هایی که در حوزه دامپزشکی برگزار می‌شوند چیست و به نظرتان این‌گونه ایونت‌ها در برقراری ارتباط بین صنعت و علم مفید هستند؟

بله، خیلی خوب هستند. یکی از دانشجویان من که الان دانشجوی فوق‌لیسانس رشته بیوتکنولوژی است، عضو کارگروهی است که با کمک معاونت علمی فناوری ریاست جمهوری ارتباط بین علم و صنعت را تقویت می‌کنند. قبلا معاونت علم و فناوری به این میزان از شرکت‌های دانش‌بنیان حمایت نمی‌کرد اما الان این امکان برای افراد هیئت علمی بوجود آمده که شرکت‌های دانش‌بنیان تاسیس کنند و در جایگاه‌های شتاب‌دهنده مستقر شوند. همین الان ما در حال کار روی ایده کار جدید و خوبی هستیم و مورد حمایت قرار گرفتیم. همکارهای ما در دانشکده دامپزشکی به همین صورت پایان‌نامه‌ها را در راستای محصول محور می‌کنند و کارهای جدیدی انجام می‌دهند.

رشته دامپزشکی آینده‌های شغلی زیادی دارد ولی چیزی که در این میان برجسته شده است، طبابت است. به نطر شما چه حوزه‌هایی مهجور واقع شدند و نیازمند توجه بیشتر هستند؟

به نظر من ارتباط بین دامپزشکی با رشته‌های دیگر خیلی مهم است. علوم پایه ما مهجور واقع شده است. دامپزشکان بیایند در این زمینه‌ها و ارتباطشان با دیگر علوم کار کنند، یا نه. مثلا در همین رشته داخلی دام بزرگ بیایند روی واکسن‌ها کار کنند. طبابت جزئی از رشته ماست و ما همه آن را بلدیم ولی این تمام کار ما نیست. می‌شود با دانشگاه کارهای مختلف انجام داد. تیم‌های مختلفی با هم همراه شوند و به دیگران نشان دهیم که دامپزشکان هم می‌توانند در بسیاری از مسائل نقش داشته باشند. مطمئنا داروی برکسورف آغاز اتفاق‌های بزرگ و خوب آینده درباره ارتباط بین علوم را زد. الان هم خبرهایی از همکارهای دامپزشکمان می‌شنوم و می‌بینم کارهایی را دارند انجام می‌دهند که باعث افتخار جامعه دامپزشکی است.

به عنوان صحبت آخر اگر چیزی هست بفرمایید؟

از کسانی که در تولید این دارو به صورت مستقیم و غیرمستقیم حمایت کردند، واقعا تشکر می‌کنم. اگر اسم فردی یادم رفت عذرخواهی می‌کنم. مورد دیگر اینکه دانشجویان دامپزشکی ناامید نشوند. همانطور که همه می‌دانند، تعداد دانشجویان این رشته در حال افزایش است، ولی به اندازه هر فرد دامپزشک کاری هست. خود دانشجویان خلاقیت داشته باشند؛ ایده‌پردازی بکنند. از سال چهارم به بعد هدف‌سازی کنند ببینند می‌خواهند چه کاری انجام دهند؛ در آن راستا پایان‌نامه را انتخاب کنند. الزاما این نیست که همه دامپزشکان تخصص داشته باشند ولی اگر می‌خواهند تخصص بگیرند، ببینند به چه هدفی است. اگر هدف کار مشخص نباشد، کار نتیجه نمی‌دهد.

از وقتی که در اختیار من گذاشتید، سپاسگزارم.

من هم از شما ممنونم و برای شما و همه دانشجویان رشته دامپزشکی آرزوی موفقیت و سربلندی دارم.

 

انتشار یافته: ۳۹
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۳۰
ناشناس
|
United States
|
۰۲:۱۲ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۸
5
13
زنده باد به راستی برای خانم دکتر عزیز آرزوی سربلندی و موفقیت روز افزون دارم.
دکتر داود فخیم
|
Netherlands
|
۰۸:۴۱ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۸
0
4
این از اون قسمتهاییکه که باید به مردم شناسوند و باید توسعه داده بشه جوان گرایی یعنی یعنی اینکه افراد با سواد و آگاه در میدان عمل باشد ..................
ناشناس
|
Luxembourg
|
۰۸:۵۴ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۸
5
11
اگه قرار باشه داخلی دام بزرگ بیاد این کارا رو بکنه، اون وقت متخصص فارماکولوژی دامپزشکی باید چیکار کنه؟! اگه به کار تحقیقاتی در زمینه دارو علاقه داشتید، خب از همون اول می‌رفتید فارماکولوژی دام رو میخوندید دیگه. ......................
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۳:۲۸ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۸
مهم انگیزه و تلاشه یک متخصصه ، شاید این خانم دکتر از متخصصین فاماکولوژی انگیزه بیشتری داره . . .
دامپزشک
| - |
۱۴:۱۶ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۸
همیشه چرا دنبال فرافکنی هستیم هر کس تلاش کند نتیجه اش را می بیند ، لیس الانسان الا ما سعی
گلاره
| - |
۱۷:۴۲ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۸
اگر درباره این دارو مطالعه داشتید متوجه میشدید که این دارو یک کار بین رشته ای هست و اگر تخصص ایشون دام بزرگ نبود اصلا نمیتونستن از گوساله استفاده کنند
ناشناس
| - |
۱۴:۰۶ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۹
کلاره جان، تو دامپزشکی؟!!
همکار متخصص داخلی مازندران
| Iran, Islamic Republic of |
۱۱:۰۴ - ۱۳۹۹/۰۷/۱۰
مهم انگیزه و تلاش این همکار و خواهر عزیزم است: متخصص داخلی دام بزرگ، اشراف کامل به مباحث فارماکولوژی دام بزرگ (بویژه کلینیکال فارماکولوژی) و مامایی و تولیدمثل دام بزرگ و انگل شناسی و بیماری های عفونی (میکروبیولوژی) هم دارد در حالی که اغلب (عرض کردم اغلب) عکس آن صادق نیست. قابل توجه آقا یا خانم ناشناس: در سرفصل دورۀ دکترای تخصٌصی داخلی دام های بزرگ، واحد درسی کلینیکال فارماکولوژی علاوه بر آموزش در کلّ دورۀ دستیاری این رشته و واحدهای عملیات درمانگاهی 1،2 و 3 به صورت واحد درسی مستقل و اختیاری هم وجود دارد!!!با آرزوی توفیق روز افزون برای این زوج دامپزشک هم خانم دکتر افتخاری که همچون نام خانوادگی شان افتخار ما همکاران هستند و هم همسر گرامی شان آقای دکتر جلوداری. متأسّفانه شرایط بروز و شکوفا شدن و دیده شدن استعدادهای همکاران حوزه بالینی دامپزشکی خاصّه داخلی دام های بزرگ در همه جا و برای همه کس فراهم نیست.
نوروزیان
|
Romania
|
۰۹:۰۲ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۸
0
18
با عرض تبریک فراوان به خانم دکتر و آرزوی موفقیت های بیشتر برای همکار گرامی. ..........................
پاسخ ها
کارشناس
| United Kingdom |
۱۵:۱۱ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۸
احسنت. انتخاب استاد راهنما در فرصت شغلی مناسب بسیار بسیار مهم است
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۹:۳۷ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۸
1
5
درود بر بانوان پرتلاش و شایسته وطنم که سختی دو چندان راه در عزمآنها خللی وارد نمی کند.
متین
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۰:۴۷ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۸
8
6
کاملا با خانم افتخاری موافقم که باید به این رشته افتخار کرد ، دیروز انتخاب رشته خودم بود و دامپزشکی رو انتخاب کردم ، انشالله که بتونم تو این رشته سربلند باشم
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۲:۴۸ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۸
اگه میخوای سربلند بشی، برو رشته های گروه پزشکی
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۳:۳۲ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۸
هرکس در هر رشته ای تلاش داشته باشه و با دید مثبت بلندمدت ادامه مسیر بده قطعا موفق وخواهد شد
برای شما هم آرزوی موفقیت همراه و سرشار از منفعت رسانی به جامعه دارم
گلاره
| - |
۱۷:۴۲ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۸
با آرزوی موفقیت برای شما
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۴۵ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۸
3
3
سربلند میشی متین جان، ما هم شدیم، شما هم میشی، میشی عزیزم.
عادل
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۳:۰۵ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۸
0
7
درود بر خانم دکتر افتخاری، شایسته، پر تلاش و لایق
با آرزوی موفقیت روزافزون
دکتر نیوشا جهانمردی
|
United States
|
۱۳:۰۹ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۸
2
7
متاسفانه من به عنوان یک دامپزشک، اصلا متوجه ارتباط تخصص بیماری های داخلی دام های بزرگ و اینترنال مدیسن با عضویت هیات غلمی در انستیتو پاستور و بعد ورود به حوزه ی فارماکولوژی و کاملا تخصصی مثل داروسازی ان هم نوزادان را نفهمیدم. دوستان راهنمایی بفرمایند شاید ما نمی دانیم!!! .........................
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۲۲:۱۸ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۸
شما دنبال ارتباطی ولی ادم عاقل (نتیجه) رو میبینه.بنده هم متوجه ارتباط نتایج کاربردی ایشون با( حسادت ) شما نشدم
محمدزاده
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۴:۰۶ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۸
1
4
باعث افتخار هست که چنین همکارانی داریم. ای کاش همه دامپزشکان کشورمون خودشون رو باور داشته باشند.
دکتر محمد لطفی زاده
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۶:۰۴ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۸
1
7
بسمه تعالی. با سلام و احترام
به سرکار خانم دکتر افتخاری تبریک و خداقوت عرض می کنم. از مطالعه این مصاحبه بسیار خرسند شدم.
چند سال است که گفتم و نوشتم و همچنان بر این باورم که اگر بجای رشد کاریکاتوری و قارچ گونه دانشکده های دامپزشکی حداقل نیمی از دانشکده ها با حفظ اعضای هیأت علمی به پژوهشکده تخصصی تبدیل می شد امروز به مراتب بیشتر از این موفقیت حاصل می شد و مطمئن باشید اگر این اتفاق هر یک روز دیرتر بیفتد به ضرر کشورمان و صنف دامپزشکی است.
اینگونه افتخارات باید با رونمایی و در صدا و سیما و با دعوت نهادهایی چون سازمان دامپزشکی کشور و سازمان نظام دامپزشکی کشور همراه باشد و مردم در شبکه های مختلف صدا و سیما و فضای مجازی متوجه شوند که دامپزشکان چه خدماتی به آنان ارائه می دهند.
هرچند برای این مورد دیر شده اما رسانه ای شدن عمیق این موضوع و تبیین نقش دامپزشکان در به ثمر رساندن موضوع هنوز هم می تواند به افزایش آگاهی جامعه از ثمربخشی رشته و حرفه دامپزشکی (با تنوعی که از آن سراغ داریم) منجر شود.
دکتر محمد لطفی زاده
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۶:۰۷ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۸
3
6
بسمه تعالی.
با سلام و احترام
در خبر سال قبل مرتبط با این موضوع (تقدیر یک عضو فرهنگستان علوم از نقش یک دامپزشک ...) خواندم که استاد بزرگوار جناب آقای دکتر مخبر دزفولی در فرهنگستان این موضوع را شرح داده و لوح تقدیری هم به همین سبب دریافت کرده اند.
حقیر افتخار شاگردی این استاد محترم را داشته و برای ایشان احترام خاصی قائلم لیکن اگر خبر یادشده درست باشد انتظار می رود در این مورد و موارد مشابه اساتید محترم آنانکه مثل سرکار خانم دکتر نقش مؤٍثری در اینگونه طرح ها دارند را نیز به جامعه علمی و فرهنگی کشور بشناسانند تا انگیزه مضاعفی در این مسأله ایجاد شود.
گلاره
|
-
|
۱۷:۴۳ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۸
1
5
واقعا جالبه آدم مشتاق به ادامه راه میشه تا بتونه به عنوان یک دامپزشک کاری برای بهبود وضعیت رشتمون انجام بده
گلاره
|
-
|
۱۷:۴۵ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۸
2
6
دامپزشکان زیادی در انستیتو پاستور هستن که باعث افتخار دامپزشکان هستند از جمله خانم دکتر افتخاری
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۸:۵۰ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۸
4
4
انستیتو پاستور بیشتر مدیون زحمات فراوان داروسازان عزیز است.
ناشناس
|
Romania
|
۲۳:۰۵ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۸
0
2
سرکار خانم دکتر افتخاری زحمات شما بسیار قابل تقدیر است و تلاش شما در اجرای پروژه ی تحقیقاتی بسیار ارزشمند است.
اما خانم دکتر و همکار گرامی لطفا به چند تذکر توجه فرمایید.
1- اکثر دانشجویانی (بغیر از تعداد اندک) که وارد دانشگاه های معتبر می شوند از هوش سرشاری برخوردارند، مجموعه آموزشی است که ظرفیت، توان، علم و اساتید مجرب کافی در شکوفایی این استعدادها ندارد!
2- ................................
3- ...............................
مصطفی قلاوند
|
United Kingdom
|
۰۸:۵۱ - ۱۳۹۹/۰۷/۰۹
0
3
ضمن عرض تبریک خدمت سرکار خانم دکتر افتخاری
این مباحث نشان دهنده این هست که نیاز است در آینده برنامه ریزی آموزشی و پژوهشی طوری اجرا و هدایت شود که موضوعات بین رشته ای پوشش داده و افراد در برنامه های آموزشی شناسایی و پرورش داده شوند.
در حال حاضر افرادی که به چند رشته و موضوع اشراف دارند از متخصصین همان رشته ها جلوتر و دید گسترده تری دارند، و برنده این افراد هستند.
ما به دنیایی داریم وارد می‌شویم که آچار فرانسه بودن مزیت است و تخصصی فکر کردن باعث دید تونلی خواهد شد.

از خدای متعال آرزوی موفقیت های بیشتر را برایتان آرزو مندم
موفق و پیروز باشید
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۰:۴۱ - ۱۳۹۹/۰۷/۱۰
1
4
یه دندون پزشک کافیه روزی دوتا دندان عصب کشی کنه ماهی 60 ملیون درامدشه با هزینه هاش که خیلی زیاد حساب کنیم میشه ماهی 40 ملیون سود با روزی یک ساعت کار کردن.. حالا هی برید عمرتون تو تخصصای دام تلف کنید.
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۲:۰۱ - ۱۳۹۹/۰۷/۱۰
خوب شما هم برو بخون 60 تومن در بیاری!
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۴:۱۸ - ۱۳۹۹/۰۷/۱۰
احتمالا بجای بینش بالا ، دندونهای خراب زیاد دارین
حمید
| Iran, Islamic Republic of |
۰۵:۰۲ - ۱۳۹۹/۰۷/۱۱
حرف حقه....
دمت گرم. لعنت به دامپزشکی
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۰۸:۵۳ - ۱۳۹۹/۰۷/۱۱
رتبه دندانپزشك رو هم در نظر بگيريد. به خصوص در دانشگاه ازاد
ناشناس
| United States |
۰۸:۰۰ - ۱۳۹۹/۰۷/۱۲
شما میگی دندون پزشک من میگم آش فروش!! نخود و لوبیا و برنج و سبزی و پیاز داغ.یه دستور پخت و کمی روغن کیلویی 11 تومن.حالا ما اینننهمه دستور العمل و رفرنس و ....رو بزاریم دره کوزه ابش رو بخوریم.راستی گفتم کوزه .الان کوزه سفالی لعاب دار پای تولید کننده 50 در میاد بیرون 450 میفروشه.خاک رس و آب .بحث تخصص نیست.بحث شناخت کارایی اون تخصص برای مردم هست.
ناشناس
| United States |
۰۸:۰۵ - ۱۳۹۹/۰۷/۱۲
تا کی میخواهید خودتون رو با گرایشهای پزشکی مقایسه کنید ؟! اینهمه سرخوردگی برای چی؟
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۲:۱۹ - ۱۳۹۹/۰۷/۱۰
0
7
۳۵ سال صادقانه در دامپزشکی دولتی بعنوان کارشناس خدمت کردم اکنون میفهمم که ۴۲ سال پیش در انتخاب رشته اشتباه کرده ام
مسول فنی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۶:۰۸ - ۱۳۹۹/۰۷/۱۰
0
1
باز شما دکتر زود فهمیدی رئیس شبکه ما بازنشست شده هنوز ...........
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۴:۵۷ - ۱۳۹۹/۰۷/۱۱
0
0
نه موفقيت چند نفر نشانه خوبي يك رشته علمي است و نه ناله و شكايت يك عده، نشانه بدي آن. هر علمي براساس نياز جامعه به آن بايد سنجيده شود. چه كسي ترديد دارد كه علم دامپزشكي يكي از با ارزش‌ترين و اثربخش‌ترين رشته‌هاي تحصيلي است و اقدامات آن از مؤثرترين اقدامات در تآمين سلامت، امنيت و ارامش جوامع انساني و جامعه‌ي حيوانات است؟ حال اگر حقوق دامپزشكان بسيار كم است، يا اهميت آن ها در جامعه به درستي درك نمي‌شود، گناه از رشته نيست كه از انتخاب آن پشيمانيد. اگر دامپزشكان در حوزه‌هاي مختلف حتي يك روز كار نكنند، كمبود حضورشان در همه‌ي عرصه‌هاي شيوع بيماري هاي دامي، بيماري هاي مشترك، سلامت فراورده هاي دامي، سفره مردم از صبح تا شام، واردات و صادرات، و... خود را نشان خواهد داد. نقش خود را در اين عالم هستي دست كم نگيريد و ايمان داشته باشيد كه مؤثريد و شريفيد كه با همه ناديده گرفته شدن ها و كاستي ها، كم نياورده ايد و در انجام وظايف كوتاهي نكرده‌ايد. درود بر شرافت شما.
پاسخ ها
ناشناس
| United States |
۰۸:۰۲ - ۱۳۹۹/۰۷/۱۲
داداش پول نیست.به همیییین سادگی.درامد نیست.به همیییین سادگی.وجه اجتماعی نیست به همییین سادگی .حالا هی شعارهای خوشکل بدیم.بابا زن و بچه نون میخوان نووووون .
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۳:۱۵ - ۱۳۹۹/۰۷/۱۲
0
2
دامپزشکی در ایران مهجورتر از ان است که فکر می کنید.فقط حقوق یه متخصص دامپزشکی را با حقوق یه متخصص علوم پایه پزشکی در دانشگاه مقایسه کنید تا به نکته مظلومی وبدبختی دامپزشکی در ایران پی ببرید.البته در مورد مقایسه متخصصین بالینی دامپزشکی وپزشکی که دیگه نمیشه حرف زد.
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
ادامه