کد خبر: ۴۵۰۹۴
تعداد نظرات: ۱۷ نظر
به بهانه افزایش بی‌رویه دانشکده‌های دامپزشکی در ایران:
مدل‌های اقتصادی مبتنی بر شهریه در نهایت با افزایش تعداد دانشجو، کیفیت آموزش و پرستیژ حرفه را به نابودی می‌کشانند و تا زمانی که این مدل اقتصادی تنها شرط منفعت باشد، آینده‌ای برای حرفه متصور نیست!
 

نگاهی به وضعیت آموزش دامپزشکی در کشور آمریکا

دکتر سامان رفیعا

دامپزشک، متخصص بیماری‌های داخلی دام‌های بزرگ
Irvine, California

با سلام خدمت همکاران محترم،

در گرماگرم خبر گشایش دانشکده های جدید دامپزشکی و افزایش ظرفیت های دانشکده های موجود و مباحث داغ بین طرفداران و مخالفان این اتفاق، فکر کردم شاید بد نباشد گزارش مختصری هم از تجربه های تقریبا مشابه در افزایش تعداد دانشکده ها در ایالات متحده را خدمت همکارانم ارائه بدهم.

در زمان نوشتن این متن در کشور امریکا سی دانشکده دامپزشکی وجود دارد که خروجی آن سالی سه هزار دامپزشک است. ورود به رشته دامپزشکی در امریکا و کانادا اصولاً بر اساس داشتن مدرک حداقل لیسانس و گذراندن یک سری واحدهای پیش نیاز و کسب نمره کافی در آنهاست. طول این دوره چهار ساله بوده که شامل مباحث علوم پایه، علوم بالینی و کارورزی های کلینیکی است. بر خلاف برخی سیستم های آموزشی دامپزشکی در دیگر نقاط دنیا، رهیافت کلینیکی به معنی «دامپزشک برای درمان حیوان بیمار» رهیافت اصلی آموزش دامپزشکی در کشور امریکا در دوره عمومی است و جنانچه مباحث پایه و یا بهداشت مورد علاقه افراد باشد، در دوره های تکمیلی بعدی به آنها پرداخته خواهد شد.

مشابه وضعیت ما، تعداد دانشکده های دامپزشکی امریکا در سالیان گذشته روند افزایشی داشته و ظرفیت دانشکده ها هم بالاتر رفته است.

البته علیرغم این تشابه، سه تفاوت مهم هم با شرایط فعلی ما دارد که مختصر عرض می کنم:

 ۱- نه تنها این روند رشد اخیر همیشه افزایشی نخواهد بود، بلکه بسته به شرایط اقتصادی و تغییرات اجتماعی می تواند روند کاهشی هم به خود بگیرد. این مساله قبلا رخ داده است، روزگارانی که اسب ها محور حمل و نقل انسان بودند، در کشور آمریکا بیش از چهل دانشکده دامپزشکی فعال بوده ولی ناگهان با توسعه حمل و نقل موتوری این تعداد به زیر ده عدد می رسد... و دوباره امروزه با توسعه بخش حیوانات خانگی و نیاز به دانشمندان دامپزشکی در مسایل بنیادی بهداشتی، این نیاز دوباره روند افزایشی پیدا کرده است! هر زمان که بازار حرفه به رکود برسد اول ظرفیت ها کاهش خواهد پیدا کرد و اگر ادامه یابد برخی از این مدارس که نتوانند متقاضی کافی داشته باشند تعطیل خواهند شد!

تحلیل سازوکار اینکه این سیستم چطور خودش را مدیریت و اصلاح می کند، بماند برای زمان مقتضی که خود حکایتی است دراز.

متاسفانه این موضوع در کشور ما همیشه افزایشی بوده و این موضوع منطبق و همراه با توسعه بازارهای حرفه ای نبوده و فقط یک حرکت یک طرفه از سمت ارگان آموزش بوده است. حداقل من سابقه تعطیل شدن یک موسسه آموزش دامپزشکی را هم سراغ ندارم.

 ۲- تفاوت دوم در بحث کیفیت آموزش است! ... در سیستم دامپزشکی در کشور امریکا، جامعه دامپزشکان امریکا یا AVMA علاوه بر تبیین خطوط اصلی حرکت حرفه مبتنی بر بررسی ها و مشاهدات دایمی که دارد، مرجع مشخص کردن تکلیف موسسات آموزشی هم هست؛ از امکانات و تجهیزات تدریس گرفته تا سر فصل های پیشنهادی دروس.

در نگاه این مجموعه، در کل دو دسته موسسه آموزشی دامپزشکی هست؛ یکی دارای تاییدیه AVMA و دیگری بدون تاییدیه! ... کمتر از پنجاه دانشکده دامپزشکی در دنیا تاییدیه AVMA را دارند که سی تای آن داخل امریکا و بقیه در دیگر کشورها هستند. تمام دانشکده های کانادا، کالج سلطنتی دامپزشکی لندن، اوترخت هلند و چند دانشکده دیگر در این لیست دیده می شوند.

این به این معنی است که دانش آموختگان این موسسات حداقل های ضروری برای دامپزشک بودن را بر اساس معیارهای AVMA دارا هستند که این سبب می شود که در واقع این افراد بتوانند برای فعالیت کلینیکی امتحان کسب پروانه امریکای شمالی NAVLE را بدهند و برای دریافت پروانه طبابت ایالتی اقدام کنند.

حالا سوال اینجاست که آیا هر دانشکده ای که در داخل امریکا باز شود، آیا به طور اتوماتیک مورد تایید AVMA است؟ پاسخ این سوال منفی است.

فرضا دانشگاه آریزونا که در حال ساخت و آماده پذیرش دانشجوست هنوز نتوانسته تاییدیه بگیرد و لذا هنوز در گرفتن دانشجو وارد فعالیت نشده، یا مثلا تا حدود ده سال قبل دانشکده دامپزشکی وسترن در جنوب کالیفرنیا دانشجوی دامپزشکی می گرفت ولی تاییدیه AVMA نداشت و لذا کسی که در این دانشکده تحصیل کرده بود در چشم AVMA با بنده ای که در ایران تحصیل کرده ام یا دیگری که از آلمان آمده هیچ فرقی نداشت! ... همه فارغ التحصیلان دانشکده های فاقد تاییدیه AVMA بایست در امتحان تایید صلاحیت شرکت کنند! و طبعا هر کسی که از پس این مراحل سنگین آزمون بر بیاید، از سوی AVMA موفق به کسب تاییدیه یا certificate می شود که او را مساوی با یک فارغ التحصیل از دانشکده های مورد تایید قرار می دهد.

تا کمی پیشتر، این حتی شامل دانشجویان بومی کالیفرنیایی هم می شد که شانس تحصیل در دانشکده دیویس را بدست نمی آوردند! شاید عجیب باشد ولی واقعیت دارد! تا زمانی که ساعت ها جلسه و رفت و آمد و اصلاح و تغییر در سیستم تدریس دانشگاه وسترن انجام شد و سر انجام این دانشکده هم تاییدیه گرفت.

هر چند که نداشتن تاییدیه AVMA به هیچ وجه به معنی نامناسب بودن کیفیت آموزشی یک موسسه نیست، ولی داشتن آن به معنی داشتن بالاترین استانداردهای آموزشی روز دنیا است.

در عین حال چون رتبه دانشکده ها و کسب مرتبه های بالاتر برای پرستیژ و توان جذب دانشجو و سرمایه گذار و پروژه های تحقیقاتی بهتر بسیار اهمیت دارد، یک رقابت تنگاتنگ بین دانشکده ها هست که کیفیت فارغ التحصیلان را بالا ببرند. یکی از اندیس های توفیق دانشکده ها در جذب بهترین داوطلبان «درصد استخدام شدن فارغ التحصیلان در سال اول فارغ التحصیلی» است که برای دانشجوهایی که برای آن موسسات درخواست پر می کنند، بسیار اهمیت دارد.

 ۳- تفاوت سوم هم مختصرا وضعیت بازار دامپزشکی در دو کشور است، به نحوی که در امریکا این روند افزایشی دانشکده ها منطبق با پیش بینی های بازار و پژوهش های علمی شکل گرفته و این بازار همچنان در حال رشد و توسعه است و در واقع از لحاظ بازار همچنان جا برای دامپزشکان جدید وجود دارد. این در حالیست که این افزایش تعداد در کشور ما مبتنی بر این دیدگاه نبوده است. راهی که ما در افزایش تعداد موسسات دامپزشکی می رویم، دو کشور ترکیه و مصر چند سالی قبل این راه را رفته اند و به بن بست هم رسیده اند.

مدتی پیش مطلبی در خصوص مدل اقتصادی مدیریت دانشکده های دامپزشکی مطلبی نوشتم مبنی بر اینکه مدل های اقتصادی مبتنی بر شهریه در نهایت با افزایش تعداد دانشجو، کیفیت آموزش و پرستیژ حرفه را به نابودی می کشانند و تا زمانی که این مدل اقتصادی تنها شرط منفعت باشد، آینده ای برای حرفه متصور نیست! در مقابل اگر دانشگاه با تولید علم و ایجاد پتانسیل کارافرینی وارد وادی آموزش و پژوهش شود، هم سود مالی خودش را ضمانت کرده و هم مسیر توسعه و رشد حرفه ای را جایگزین سقوط آزاد خواهد کرد!

در نهایت ارگان اصلی ناظر بر عملکرد دامپزشکان آمریکا AVMA است که در کمیته های خود اعضای دایمی و مدعو متعدد از بخش خصوصی، آکادمیک و کارمندان دولت دارد که هر کسی از منافع بخشی که آن را نمایندگی می کند دفاع می کند. در عین حال بوردهای ایالتی هر یک با این بخش در تماس هستند و مسائل منطقه ای و استانی خود را در تعامل با این بخش مدیریت می کنند. این موسسه رهبر و یا رییس و یک موسسه اجرایی دامپزشکان نیست بلکه فقط یک ارگان مرجع مورد اعتماد اکثریت است که از نمایندگانی از تمامی بخش های فعال دامپزشکی شکل گرفته که همه هدفشان توسعه حرفه ای و حفظ منافع دامپزشکی (و نه افراد خاص) است.

نمی دانم چطور می شود این همه افراد با سوابق و منافع گوناگون و بعضا متضاد را کنار هم نشاند و کاری کرد که همه بقای «حرفه» را بر منافع «شخصی» ترجیح بدهند؛ شاید سالیان زیاد تک روی و تجربه کردن ضررهای ناشی از عدم همفکری باعث شده که یک روز بزرگترهای این حرفه انتخاب کنند که با هم کار کنند و فهمیده باشند که بقای حرفه شرط اول برای بقای خودشان است و در خصوص جزییات می شود نشست و صحبت کرد و به یک راه حل رسید!

شاید به دلیل تفاوت های بنیادی جوامع ایران و امریکا نتوان به این سیستم به چشم یک الگوی کامل و قابل اجرا نگاه کرد ولی بدون شک صد و پنجاه سال تلاش و آزمون و خطا در وادی مدیریت صنفی حرفه دامپزشکی، تجربیات بزرگی همراه خود داشته که می شود از آنها درس های بزرگی گرفت.

با آرزوی روزی که همه دامپزشکان ما به حرفه شان ببالند.

امیدوارم هر کسی که این متن را می خواند به جای پیش داوری های نخ نما، لحظه ای تأمل کند و واقعیت های اطرافش را با چشمی باز و بدون قضاوت نگاه کند و به قول دوست و همکار خوبم «دکتر سید علی حسینی» جوری در قبال حرفه اش عمل کند که بتواند به فرزند خودش هم توصیه کند که او هم روزی دامپزشک بشود!

 
 
انتشار یافته: ۱۷
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۹:۳۲ - ۱۳۹۷/۰۸/۰۸
0
1
متاسفانه هدف از پذیرش دانشجو در ایران کسب درامد هست .ولی در امریکا توسعه علم و اقتصاد .
شهریه رشته پرستاری قبلا 600 هزار تومان بود .تا طرفدار پیدا کرد شد 4 میلیون .پس ....
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۹:۴۵ - ۱۳۹۷/۰۸/۰۸
0
0
چقدرخوب شرح دادید واقعا ونکته مهم اینکه هنوز ما بحران یانابودی کامل روحس نکردیم تا مانند آنها درکنارهم بنشینیم ومنافع شخصی روفدای منافع ملی کنیم شایدهم هرگز به این مهم نرسیم وهرچه پیش میریم ناامیدترمیشیم وکینه ورزی منافع شخصی بیشتر موردتوجه هست جای تاسف داره
دکتر راغب
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۱:۱۱ - ۱۳۹۷/۰۸/۰۸
0
1
خیلی عالی بود
استفاده بردیم
کاش میفرمودند مسئولین دامپزشکی آمریکا چه خط مشیی را برا خودشون ترسیم کردند واز فارغالتحصیلان چجور استفاده می کنند
من که فکر نمیکنم رئیس سازمان دامپزشکی آمریکا الآن بدونه رئیس جمهور آمریکا ترامپ هستش یا جان اف کندی!
چون دنبال کار و تحقیق و تولید اند
دنبال این هستند که با جمعیتی ۴برابر ایران گوشت از خارج وارد نکنند
دنبال این نیستند که دعوای دامپزشکان دولتیش سر اعزام به برزیل باشه
وای بر سیستمی که وقتی دکتر دامپزشکش برا گدایی(به خدا غیر از گدایی اسم دیگری نداره اولا که ما خودمون باید گوشت صادر کنیم ثانیا سیستم اعزام هم که سفارشی شده) میره برزیل براش تو شبکه مراسمی مثل جشن تکلیف میگیرند
خدا لعنت کنه اون که به مدیریت ما گفت جهان سوم!
ما جهان سه هزارمیلیاردم هستیم
ناشناس
|
Romania
|
۲۳:۲۵ - ۱۳۹۷/۰۸/۰۸
0
0
از همکار عزیزمان تشکر می کنم که اطلاعاتی را در این زمینه در اختیارمان گذاشتند. هرچند دوست داشتم اطلاعات بیشتری در مورد گزارش بیماریها و مدیریت بهداشتی انها را نیز داشته باشم. با سپاس مجدد.
دکتر حجت
|
United Arab Emirates
|
۲۳:۲۶ - ۱۳۹۷/۰۸/۰۸
0
1
به نظر من اصلا نباید سیستم آموزش اینجارو با آمریکا مقایسه کرد
اهداف و آینده کاری فرق میکنه
در ایران سمت و سوی دامپزشکی باید به جایی باشد که فارغ التحصیل بتواند خودش با تکیه بر علم خود، برای خودش کاری دست و پا کند مثل یه واحد کوچک مرغداری
وگرنه اینجا نه کسی برای گاو و گوسفندش هزینه میکند نه برای سگ و گربه اش
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۳:۴۵ - ۱۳۹۷/۰۸/۰۸
0
0
آقای دکتر راغب مثله که میگن انچه شیران را کند روبه مزاج احتیاج است احتیاج است احتیاج .کاش میدید دکتر های بزرگوار بخش خصوصی از سر استیصال و واماندگی کارشان واکسیناسیون شده و سر قرار دادهای بهداشتی و حوزه ی درمانشان و جذب مشتری وچند تا کیس ناقابل چجوری به جون هم میپرند و برای یه تشخیص ابستنی خودشون رو مفت میفروشند
دکتر حسین زاده
|
United States
|
۰۰:۳۳ - ۱۳۹۷/۰۸/۰۹
0
0
با عرض سلام و تشکر از همکار گرامی جناب دکتر رفیعا بابت پیگیری مباحث داخل ایران ، علی رغم مهاجرتشان به آمریکا و دقت و توجه شان به موضوعی که نشان دهنده دغدغه و دلسوزی ایشان برای بهبود شرایط کشور و حرفه دامپزشکی در ایران است .
مدتی بود که پیگیر همین موضوع ، یعنی شرایط آموزش و نحوه صدور مجوز کار دامپزشکی در کشورهای اروپایی و آمریکا بودم تا برای مسئولان دامپزشکی ایران یعنی سازمان و نظام نشان داده شود که کجای کار هستند و چه خسارتهایی را ببار آورده اند !!!
البته در بررسی هایم متوجه این برنامه افزایش دانش آموختگان دامپزشکی در آمریکا شدم که ظاهرا" برای آموزش چهار هزار نفر در سال است و این مرا نگران نتیجه و انتظاری که بطور منطقی از یک کشور پیشرفته داشتم ، می کرد ، ولی امروز با توضیحات دقیق شما ، متوجه شدم که توقعی درست ،از یک کشوری که هدف اش بهبودی و پیشرفت کشور و مردمش است ، داشته ام .
شکی ندارم که همگی ممنون میشویم تا شما لطف کنید و باز هم اطلاعات بیشتر و دقیقتری از شرایط حرفه دامپزشکی اعم از آموزش و فیلد کاری ،حداقل در آمریکا و کانادا را ، برای تبیین الگویی مناسب برای ایران ، به اشتراک بگذارید . با سپاس
دامون انصاری
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۰:۴۶ - ۱۳۹۷/۰۸/۰۹
0
0
دکتر جان ممنون از توضیحات خوب و مفید شما
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۱:۰۵ - ۱۳۹۷/۰۸/۰۹
0
1
دوست ناشناسی که دکتر راغب را خطاب قرار داده اید آیا میدانید که هدف از سیاست مشغول سازی و تقسیم فقر ، همین به جان هم انداختن هم حرفه ای ها است !! و وقتی میبیند که به د نبال چنین هدفی هستند ، پس چرا به جان هم می افتید !!؟؟
چرا یک سازمان واحد دامپزشکی و دامپرورری را چند قطعه میکنند و تازه در مقابل همان سازمان دامپزشکی لخت شده هم یک نظام دامپزشکی سبز میکنند تا این دو هم مقابل هم باشند و جلوی جامعه دامپزشکی ، با آن همه قدمت، جامعه اسلامی دامپزشکان ایجاد میکنند تا دامپزشکی یک اتحادیه واحد صنفی نداشته باشد و در رقابت با دانشکده های متعدد دامپزشکی دولتی ، دانشکده های بی سر سامان آزاد تاسیس میکنند تا دعوا و رقابت ناسالم بین دانش آموختگان دولتی و آزاد درست شود!! ؟؟
بخش خصوصی را به گونه ای در مقابل بخش دولتی قرار می دهند که چشم دیدن هم دیگر را نداشته باشند و در دادن مجوز های خارج از ظرفیت به بخش خصوصی در تمام فیلدهای کاری به باسواد و بی سواد ، با تجربه و بی تجربه ، پولدار و بی پول ، به بهانه جلوگیری از انحصار ، برخلاف نص صریح قوانین در مورد رعایت ظرفیتها ، چنان زیاده روی میکنند تا هیچکس نتواند شغل پایداری داشته باشد و بجای تمرکز بر افزایش علم و مهارتهای خود و انتقال آن به نسل بعدی ، همگی به جان هم افتاده اند تا با هر کلکی و نقطه چینی !! لقمه را از دهان هم دیگر بدزدند !! الان پشت سر هم سمینار و کارگاههای کاسبی در دامپزشکی راه می اندازند تا از این راه هم پولی به جیب بزنند و هم احتمالا" شرکای بیشتری برای لاپوشانی و ایجاد تبانی در مسیر نا صوابی که دارند بدست آورند .
دکتر راغب
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۶:۰۷ - ۱۳۹۷/۰۸/۰۹
0
1
ناشناس عزیزی که بنده را مخاطب قرار دادید!
حقیر مستحضرم که چه بر سر دانش آموختگان این رشته آمده و می بینم وضع دکتر دامپزشک در سیستم دولتی بسیار اسف بار تر از خصوصی است و آموخته های علمی به فراموشی سپرده میشود و کاری را به یک دکتر داده اند که یک دیپلم ادبیات به راحتی انجام میده نامه سازمان را برای شبکه ها فرستادن ۷سال درس خوندن میخواد خب این را که قبل از کنکور هم بلد بود!
چندین سال قبل جرج دبلیو بوش رئیس جمهور آمریکا بود تو جلسه ای شرکت کرد که حاضرین فقط گاوداران آمریکا بودند بوش نطق آتشینی کرد و ایران و چند تا کشور دیگه را هم تحریم کرد!
نکته:
اولا اونجا رئیس جمهور دنبال تولید کننده است و حمایت از تولید تا بتونه آمار اشتغال و... را برا دوره بعد ببره بالا یا اصلا یه رکورد تو تاریخ برا خودش ثبت کنه
ثانیا بالاترین مقام اجرایی دست به دامن دامداری و دامپزشکی شده و میگه من‌ رونق و صادرات گوشت میخوام چی کم دارید تا براتون جور کنم حتی دانشکده ها را برای رفع نیاز تولید کننده ها به خط می کنه
اما اینجا!
ما مسئولین دامپزشکی ما قیچی در جیب و کلنگ بر دوش و دسته گل در دست دنبال نهادینه کردن پوپولیسم اند نه تولید و نه جایگاه علمی دانش آموختگان براشون مهمه مهم حفظ صندلیست که بر آن مستقرند!
من اگر جای این بزرگواران بودم لیستی از نیازمندیهای علمی و تخصصی امروز دامپزشکی کشور را آماده میکردم میدادم به تمام دانشکده های دامپزشکی ظرف مدت مشخص میگفتم باید حلش کنید مثلا معضل سقط جنین باید حل بشه تمام!
هر دانشکده ای نمیخواست یا نتوانست منحلش میکردم!
به این میگن مدیریت جهادی و علمی
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۷:۱۶ - ۱۳۹۷/۰۸/۰۹
0
0
خانه از پایین ویرانست، اون از نظام دامپزشکی که ........... تازه موقع رفتن و پاسخگو بودن شونه شروع کردند به نامه پراکنی برای بهبود وضعیت برای خودنمایی، اون از جامعه هم که دست و بالی بسته دارد و حداکثر سالی یک مجمع عمومی داره. جامعه اسلامی هم که کلن دنبال پست دولنیند تا حالا ..... نداشتند لااقل پستهای حساس وزارت مطبوع بگیرند. ببینید اینجا همه چیز رهاست آزادی کامل است هرکسی در هرجایی در هر وقتی هر کاری که تونست را می تواند انجام دهد
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۸:۵۰ - ۱۳۹۷/۰۸/۰۹
0
0
با سلام
سپاس از حکیم مهر بابت ارتباط دو سویه سازمان دامپزشکی که نگاه ارباب رعیتی دارد و صدای دامپزشکان را خفه می کرد
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۳:۲۸ - ۱۳۹۷/۰۸/۰۹
0
0
آقای دکتر راغب پس می بینید در صورت جبهه گیری،مطالب برای بیان فراوان است یه نگاه سطحی به google earth به شما خواهد نشان داد که وسعت و استعداد کشاورزی در ایالات متحده بسیار متفاوت با کشور ماست همانگونه که تقریبا در تمامی نقاط زمین نفت هست ولی هزینه استحصال ان چندین برابر و در نتیجه کشور وارد کننده را مجبور به این امر میکند پس شما برخی اوقات ناچار به واردات هستید چرا که در کشور عزیزمان دامپروری امکان پدیر ،ولی با هزینه های بسیار فراوان مواجه است.با همین تورم و حتی قیمت جهانی دلار ،دلالان ناجوانمرد قیمت گوشت گاو را به ۶۰ هزار تومان رسانیده اند با هر منطقی و با هر محاسبه ای این قیمت ناعادلانه است پس میبینید که امیدی به وجدان دلالان جهت تعدیل قیمتها نیست و بناچار بایست واردات صورت بگیرد ولی امیدوارم جشن تکلیف بلوغ عقلی و تفسیر صحیح مطالب در مورد شما نیز رخ دهد
دکتر راغب
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۵:۰۴ - ۱۳۹۷/۰۸/۰۹
0
1
تشکر میکنم از عزیزی که تذکر داده اند
یه تصویری توی همون گوگل هست شما ببینید یه نوشته همراهش هست:
کشور اتیوپی ۴۲میلیون گاو دارد و فقیرترین کشور دنیاست اما هلند با ۱۱میلیون گاو لبنیات اروپا را تامین میکند!
مدیریت فکر کنم نه تو آمریکا و نه هلند ربطی به آب و هوا و وسعت و ... ندارد!
وسعت ایران چند برابر هلند باشه خوبه؟!
اصلا ما تو شمال و آذربایجان چندتا هلند میتونیم داشته باشیم؟!
مهم اینه که دغدغه ما حفظ منصبهاست نه تولید و بهره وری!
دغدغه مدیران ما دیده شدن و کارهای پوپولیستی است ما در دامپزشکی یک نفر مثل مرحوم دکتر سعید کاظمی آشتیانی موسس موسسه رویان داشتیم وضع تولید و خدمات دامپزشکی دولتی و خصوص مان این نبود
خدا ایشان را بیامرزد و از شما هم تشکر میکنم
ناشناس
|
Germany
|
۱۸:۳۵ - ۱۳۹۷/۰۸/۰۹
0
1
دوست ناشناسی که دکتر راغب رابه گوگل ارس رجوع میدهد وبه دلالانی که قیمت گوشت را بالا برده اند بدو بیراه میگویند ندانسته از دلالان داخلی دفاع مینمایند.ما از نظر تعداد گوسفند ربته 4 جهاانی واز نظر قیمت گوشت وتلفات گوسفند رتبه 1 جهانی را داریم. ما میتوانیم بالای 50 میلیون گاو گوشتی پرورش دهیم البته نه با این دامپزشکی و کشاورزی قرون وسطایی. مشکل اصلی نبود اراده ملی و وجود ابر دلالهای ذرت سویا وگوشت در مملکت است. امریکا در صحرای اریزونا 500 هزار گاو گوشتی پرورورش میدهد.برزیل در 30 سال پیش بزرگ ترین وارد کننده گوشت گاو بود اکنون به قوه اراده ملی 200 میلیون گاو گوشتی دارد.
روشنایی
|
Germany
|
۲۳:۲۶ - ۱۳۹۷/۰۸/۰۹
0
0
آقای دکتر رفیعا با تشکر از مطالب مهمی که به اشتراک گذاشتید. ای کاش مقداری هم در مورد نحوه آموزش در دانشکده‌های معتبر جهان و فاصله زیادی که با سیستم آموزش سنتی گرفته است برای ما بنویسید. بطور مثال در دانشکده وسترن از روز اول تحصیل تا آخر حتی یک حیوان آزار داده نشده و کشته نمیشود و مرام دانشکده شان احترام به حیات تمام موجودات است...چه انسان و چه حیوان...چه صاحبدار و چه بدون صاحب...
دامپزشک
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۹:۵۷ - ۱۳۹۷/۰۸/۱۳
0
0
با تشکر از جناب دکتر رفیعا.ایکاش میشد چارت دامپزشکی و نوع ارتباطش با وزارتخانه مربوطه و سایر اطلاعات دامپزشکی دولتی و خصوصی (اگه دارند ) را در امریکا توضیح میدادین.
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
ادامه