کد خبر: ۱۶۳۲۲
تعداد نظرات: ۱ نظر
دکتر محسن ابوترابی آبدانسری، دامپزشک و دانش آموخته سال 77 دانشگاه ارومیه با سابقه فعالیت در بخش خصوصی و یک زنبوردار با سابقه فعالیت 20 ساله است ...
134683008431

«کندوهای خالی ، یک سال تلاش بی حاصل»

 

بیماری سندرم کلنی زنبور عسل (Colony Collapse Disorder) که سندرم کاهش جمعیت زنبوران عسل (Honey Bee Depopulation Syndrome) نیز نامیده می شود، پدیده ای است که طی آن زنبوران کارگر به طور ناگهانی از مجموعه جمعیت ناپدید می شوند، در حالی که در اطراف کلنی ها اثر چندانی از زنبوران تلف شده مشاهده نمی گردد.

حکیم مهر: آقای دکتر ضمن تبریک سال نو، خوشحال شدم که وقتتون رو در اختیارم قرار دادین. چند ساله که در استان مرکزی فعالیت زنبورداری می کنید و در طی این مدت با چه مشکلاتی مواجه بودید؟

من هم سلام و تبریک سال نو رو به همه علاقه مندان سایت حکیم مهر تقدیم می کنم. مدت سه ساله که در این استان زنبورداری می کنم. پیش از این در استان مازندران مشغول فعالیت بودم. در سال اول پرورش مشکل خاصی وجود نداشت و محصول خوبی برداشت شد، اما تابستان سال گذشته گرمای زیاد و خشکسالی سبب شد تا برداشت عسل نداشته باشم. در زمستان سال گذشته نیز بیماری CCD تقریبا همه کندوها را از بین برد و جمعیت برخی از آنها به صفر رسید.

حکیم مهر: در استان مرکزی وضعیت بیماری CCD و میزان شیوع آن چگونه است؟

من در منطقه خنداب فعالیت می کنم. طبق اطلاعاتی که دارم اغلب زنبورداران این منطقه و حتی منطقه شازند، جمعیت کلنی های خودشون را از دست دادند. بیماری نوزما توام با شیوع امواجی همچون امواج ماهواره ای (موبایل و ...) سبب می شود که زنبوران کارگر کندو را ترک کرده و مسیر برگشت به کندو را پیدا نکنند. به تدریج جمعیت کلنی کاهش پیدا می کند و قاب های همراه با عسل و گرده، گاهی هم مقداری کمی تخم و بدون زنبور مشاهده می شوند.

حکیم مهر: تاریخچه این بیماری در کشور به چه صورت است؟

این عارضه ابتدا در اروپا گزارش شد. در ایران نیز از اصفهان گزارش شد و در کل کشور گسترش یافت. در شمال کشور نیز 5 تا 6 سال بیماری مشاهده شد. در سال گذشته نیز خسارت زیادی به زنبورداران مناطق شمالی وارد نمود.

حکیم مهر: راهکار مقابله با بیماری چیست ؟

استفاده از نژادهای مقاوم بهترین راه حل است. در حال حاضر بسیاری از کشورهای دنیا با این عارضه مقابله کردند. در کشور ما نژاد خالص زنبور اغلب وجود نداشته و نژادهای مخلوط و ناخالص به وضوح دیده می شوند. ورود ملکه های اروپایی با قدرت تولید بالا از این کشورها و با نظارت سازمان دامپزشکی کشور بهترین راه حل است. ملکه های اروپایی تا یکسال اول شدت تخم ریزی بالایی دارند که تا حدی جمعیت کندو را جبران می کند. در حال حاضر کاهش جمعیت کندوها خسارت هفتاد درصدی به پرورش دهندگان وارد نموده است. نگهداری قاب های خالی نیز بسیار مشکل است چون مورد تهاجم کرم موم­خوار قرار می گیرند.

حکیم مهر: دکتر ابوترابی، شما به عنوان یک دامپزشک چه کمکی می توانید به این صنعت بکنید؟

من با توجه به فعالیت های صورت گرفته در این زمینه و تجربه کافی، قادر به تکثیر ملکه هستم اما دسترسی به نژادهای خالص ندارم. اگر ارگانهای ذیربط مانند وزارت جهاد کشاورزی به حمایت زنبورداران بپردازند و با همکاری سازمان دامپزشکی کشور ورود ملکه به کشور داشته باشیم، من قادر به تکثیر آنها خواهم بود.

حکیم مهر: چه راهکارهای دیگری برای مبارزه با این پدیده وجود دارد؟

اکثر زنبوردارانی که زمستان گذرانی را در مناطق سردسیر دارند و به مناطق گرمسیر مهاجرت نمی کنند، بیشترین تلفات و کاهش جمعیت کندو را دارند، اما مهاجرت به جنوب کشور در فصل سرد سبب تخم ریزی ملکه و جبران جمعیت از دست رفته می گردد.

حکیم مهر: راجع به کندو و تعداد زنبورهای موجود در آن کمی اطلاعات به ما بدهید.

هر کندو معمولا 10 قاب دارد. در فصل فروردین یک کندوی قوی بایستی ده هزار زنبور کارگر داشته باشد. بتدریج در اوج تولید یعنی فصل اردیبهشت و خرداد، این جمعیت به سی هزار می رسد و تعداد قاب ها به 20 تا 30 عدد افزایش می یابد. هر کندو یک ملکه دارد. وقتی جمعیت کندو کم می شود، معمولاً ملکه احساس ناامنی می کند و با حداقل جمعیت کندو مجبور به ترک آن می شود. زنبوردار در این حالت با کندوهای خالی از زنبور اما قاب های پر از عسل، تخم و گرده روبرو می شود.

حکیم مهر: بیماری CCD گاهی با سرمازدگی اشتباه می شود. نظر شما در این مورد چیست؟

بله، گاهی زنبورداران این عارضه را با سرمازدگی اشتباه می گیرند، اما در سرمازدگی زنبورهای خشک شده و مرده در کنار کندو، روی قاب و کف کندو مشاهده شده و قاب های خالی از عسل هستند. اما در CCD داخل قاب ها عسل به فراوانی وجود دارد، اما اثری از زنبور مشاهده نمی شود.

حکیم مهر: احیای کندوهای از دست رفته چگونه ممکن است؟

زنبورهای باقی مانده بایستی قوی شوند و تکثیر یابند. یک زنبوردار حداقل بایستی 4 تا 5 سال وقت صرف کند تا به حالت اولیه برگردد، البته به شرطی که از برداشت عسل صرف نظر کنیم و فقط تکثیر را مد نظر داشته باشیم.

حکیم مهر: یعنی در این صورت در یک دوره 5 ساله بایستی احیای کندوها را انجام دهیم؟

بله، یک دوره 5 ساله لازم است. به شرطی که در سال بعد هم دوباره CCD جمعیت حاضر را از بین نبرد. البته یک نکته جالب توجه دیگر هم در کشور ما وجود دارد (در مورد بیماری نه در مورد پرورش زنبور عسل). در کشورهای دیگر عسل محصول جانبی است و کشاورزان به سراغ زنبورداران رفته و کندوهای آنها را اجاره می کنند تا از گرده افشانی زنبوران به باروری محصولات کشاورزی بپردازند، اما در کشور ما وضع برعکس است؛ زنبورداران گاهی با مخالفت باغداران نیز مواجه می شوند و مجبورند مسافت های طولانی را برای استقرار کتدوها طی کنند.

حکیم مهر: و اما آقای دکتر ابوترابی، کلام آخر:

به نظر من صنعت زنبورداری کشور با تهدید جدی روبروست و نیازمند حمایت جدی دولت است. برنامه ریزی صحیحی در این بخش وجود ندارد. تولید ملکه در حجم زیاد و استفاده از دانش کشورهای اروپایی در راه حل مقابله با پدیده CCD، ارزشمند و اساسی است. در کوتاه مدت این صنعت نیازمند ورود ملکه و تولید نژادهای خالص و مقاوم است و در دراز مدت هم تولید و تکثیر ملکه های داخلی و افزودن جمعیت کندوها راهکار اساسی و یک جهاد اقتصادی و کمک به اقتصاد مقاومتی به تمام معنی است.

سرمایه گذاری در این بخش، هم از جهت اشتغال زایی در روستاها به عنوان مشاغل خانگی مورد اهمیت است و از سوی دیگر با ازدیاد گرده افشانی، رونق صنعت باغداری را نیز بدنبال خواهد داشت.

در حال حاضر با کاهش تولید عسل روبرو هستیم که افزایش تقاضای بازار موجب ورود کالاهای بی ارزش شده و سودجویان را هدایت به این سمت در جهت ورود عسل تقلبی به بازار می کند.

 

* با تشکر و قدردانی صمیمانه از دکتر روزبه شباک که زحمت انجام این مصاحبه را تقبل نموده و آن را برای حکیم مهر ارسال نموده اند.

 

انتشار یافته: ۱
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۱
باشقره
|
-
|
۲۲:۰۲ - ۱۳۹۳/۰۱/۲۲
0
0
سلام .آقای دکتر برای درمان کندوی مبتلا به ccd چکار باید کرد ؟
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
ادامه